Η μικρή χώρα της Καραϊβικής, γνωστή περισσότερο από τα τραγούδια του Μπομπ Μάρλεϊ, την ομάδα χειμερινού ελκήθρου και την «ξενοιασιά» των ρασταφάρι πέρασε από τον τυφώνα της οικονομικής κρίσης - όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο υπουργός της των Οικονομικών - και σήμερα φιγουράρει σε θέση υψηλότερη από ό,τι η Ελλάδα στη λίστα που εξέδωσε πρόσφατα η Standard and Poors.
Να γίνει η Ελλάδα Τζαμάικα είχε προτείνει και ο πρώην αναπληρωτής επικεφαλής του ΔΝΤ Takatoshi Kato, θεωρώντας πως το πρόγραμμα διάσωσης που εφήρμοσε στη χώρα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2009 θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα βοήθειας για την έξοδο από την κρίση χρέους της Ελλάδας.
«Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει με την υποστήριξη που δέχεται από τις χώρες της ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πρέπει να αποδειχθεί διαφανής με τους δανειστές της και κυρίως να δείξει την επιθυμία και να λάβει τα γενναία μέτρα που απαιτούνται για να "επιδιορθώσει" και να ξαναφτιάξει την ελληνική οικονομία», υποδεικνύει ο κ. Shaw, ο οποίος αποδείχθηκε ιδιαίτερα διαβασμένος για τα θέματα της Ελλάδας. «Ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας θα αποτελέσει παγκόσμιο πρόβλημα με άγνωστες ακόμη συνέπειες», συμπληρώνει, στη γραμμή που έχουν υποστηρίξει ηγέτες άλλων χωρών και κορυφαίοι οικονομικοί παράγοντες.
Στο Κίνγκστον, πρωτεύουσα της Τζαμάικας, οι κάτοικοι ελάχιστα γνωρίζουν για την Ελλάδα. Κάτι όμως έχει πάρει το αυτί τους για την κρίση που έρχεται από μια ευρωπαϊκή χώρα και μπορεί να επηρεάσει και τις δικές τους προσπάθειες.
«Η Τζαμάικα υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε γενναίες μεταρρυθμίσεις προκειμένου να ενδυναμώσουμε δομικές παθογένειες της οικονομίας μας. Βρισκόμαστε ακόμη σε πορεία εξέλιξης του μεταρρυθμιστικού προγράμματός μας, αλλά ήδη κάποιες από τις πρωτοβουλίες μας αποδίδουν καρπούς και αυτό εκτιμάται από τους Τζαμαϊκανούς», λέει ο κ. Shaw, ο οποίος γνωρίζει μέσω των τηλεοπτικών εικόνων για τις αντιδράσεις στην Ελλάδα και απορεί για τα εκτεταμένα επεισόδια και τον αριθμό των διαδηλωτών.
Η κυβέρνηση της Τζαμάικας συνάντησε κάποιες δυσκολίες κατά την εφαρμογή των μέτρων, αλλά με το ρούμι, τις παραλίες του Νίγκριλ και του Μοντέγκο Μπέι και τον «καπνό» των ρασταφάρι οι Τζαμαϊκανοί εκτόνωσαν τον θυμό τους αλλού.
«Εμείς ζήσαμε τις προκλήσεις στην οικονομία μας προτού χτυπηθεί η παγκόσμια οικονομία από την κρίση», λέει ο κ. Shaw, που βρέθηκε με την καυτή πατάτα της οικονομίας από το 2008 και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της προσφυγής της χώρας του στο ΔΝΤ. «Οχι όμως για τόσα πολλά λεφτά όπως πήρατε εσείς», λέει γελώντας σήμερα που θεωρείται από τους δημοφιλέστερους πολιτικούς της χώρας.
«Η Τζαμάικα είχε πολύ υψηλό δημόσιο χρέος και μεγάλο δημοσιοοικονομικό έλλειμμα. Κάτι που μας έκανε ιδιαίτερα ευάλωτους σε πιέσεις κερδοσκόπων, μεγάλωνε την αβεβαιότητα στα μακροοικομικά δεδομένα της χώρας και ελαχιστοποιούσε τη δυνατότητά μας να θέσουμε σε εφαρμογή προγράμματα μακροπρόθεσμης ανάπτυξης. Οι όποιες ιδιωτικές επενδύσεις πνίγονταν από το μέγεθος του χρέους μας και η ανάπτυξη ήταν ανύπαρκτη», λέει.
Το οικονομικό επιτελείο της χώρας του δεν δίστασε να εφαρμόσει και την επιμήκυνση του χρέους της. Πείραμα που αρχικά αντιμετωπίστηκε περίπου ως υπογραφή της χώρας για την οικονομική καταστροφή της, αλλά στη συνέχεια αναγνωρίστηκε ως λύση η οποία υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να αποδειχθεί επιτυχημένη.
Ενα από τα σχέδια που εφαρμόστηκαν ήταν η μείωση των επιτοκίων του χρέους, μέσω της ανταλλαγής υφιστάμενων χρεών με νέα ομόλογα χαμηλότερου επιτοκίου. «Κάτι που αποδείχτηκε σωτήριο για εμάς», αναφέρει και συνιστά ανεπιφύλακτα το μέτρο στον έλληνα ομόλογό του.
Η συνταγή. Ο κ. Shaw μοιράζεται τη συνταγή της επιτυχίας της χώρας του και την προτείνει ανεπιφύλακτα στην Ελλάδα.
«Απαιτείται κατ' αρχάς δυναμική και αποφασιστική δράση από την κυβέρνηση. Αυτό προέβλεπε, εκτός των άλλων, την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου τομέα μας. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να εξασφαλίσει η κυβέρνηση την απαραίτητη ρευστότητα για την αντιμετώπιση της κρίσης».
Εξίσου σημαντικό θεωρεί το άνοιγμα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές και προτείνει να εκμεταλλευθεί η χώρα μας τις σχέσεις της με τους εταίρους της. «Εμείς πήραμε δάνειο 1,25 δισ. δολαρίων από το ΔΝΤ και άλλα 2,4 δισ. από την Παγκόσμια Τράπεζα και την Αναπτυξιακή Τράπεζα της Καραϊβικής, ποσό που αντιστοιχούσε με το 20% του ΑΕΠ μας. Χρησιμοποιήσαμε όμως αυτά τα χρήματα για τις μεταρρυθμίσεις που χρειαζόμασταν. Σημαντική ήταν επίσης η στήριξη που λάβαμε από την Ε.Ε. για να προχωρήσουμε τις αλλαγές».
«Καλό κουράγιο, θα το χρειαστείτε», λέει και εύχεται δύναμη και αντοχή στον κ. Βενιζέλο.
πηγή: madata
